Recent ontmoette ik een directeur van een BVO. Een betaald voetbalorganisatie. Hij hield een boeiend en gepassioneerd betoog over met name de verschillen tussen ‘zijn’ bedrijf en een ‘gewoon’ bedrijf. Bovenaan zijn lijstje stond als een van de onderscheidende kenmerken: “een bedrijf met emoties”. Hij doelde op de sfeer, de strijd en de saamhorigheid in het bedrijf en de emoties bij supporters, spelers en staf na een gewonnen of verloren wedstrijd. Dat triggerde mij.

Bestaan er eigenlijk bedrijven zonder emotie?

In mijn werk als neuroperformance-specialist kom ik bij veel bedrijven en organisaties uit verschillende branches over de vloer. De vraagstukken waar directeuren, managers en medewerkers vandaag te dag verreweg het meest mee worstelen hebben zonder uitzondering te maken met mensen. En dus met emoties!  En die kun je ook niet uitschakelen. En je zou het ook niet willen; de ellende zou niet te overzien zijn….

Geen van de mensen die ik hierover spreek geeft aan dat zijn vraagstuk kan worden opgelost met uitsluitend kennis, geld of andere middelen. Dus we ontkomen er met z’n allen niet aan om ons bewust te zijn van (onze) emoties op de werkvloer.

Denk eens aan de minuten die je besteedt en de uren die je verslindt in vergaderingen. Wat voor een gevoel roept dit bij je op? Wat is je eerste oordeel over je nieuwe manager? Wat vind je van de zoveelste verandering en de recent aangekondigde bezuinigingen in je bedrijf? Hoe voelt het als je resultaten haalt? Denk je dat daar geen emoties bij te pas komen?

It’s all about emotions!

Sterker nog; 100% rationele oordelen bestaan niet! Bedrijven zonder emotie zijn bedrijven met alleen tafels en stoelen. Tussen tafels en stoelen zit geen gedoe. Dat lijkt soms aantrekkelijk, maar is economisch gezien geen lang leven beschoren!

Nee; dan toch maar liever een bedrijf mét emoties!. Emotie doet ons juist beseffen dat we leven. Emotie zorgt voor sfeer, voedt de strijd en dient veelal de saamhorigheid.

En lang niet alleen bij een BVO!

Jaap